Je kind laat bij de deur van de opvang je hand niet los. Wat zeg je dan? Een nieuwe plek, onbekende volwassenen en een ander dagritme vragen om gewenning. Vooraf kennismaken met de begeleider en samen bedenken hoe het afscheid verloopt, kan die overgang duidelijker maken. Er is geen vaste termijn waarbinnen ieder kind gewend moet zijn.
Bespreek vooraf drie vragen
Begin het gesprek met de opvang met deze vragen:
- Wie verwelkomt ons 's ochtends, en wie neemt het over als die persoon er niet is?
- Kunnen we samen komen kennismaken? Is het mogelijk om met kortere dagen te beginnen?
- Hoe ondersteunen jullie mijn kind als het na mijn vertrek moeilijk gaat, en wanneer hebben we contact?
Tijdens een kennismaking kun je bij je kind blijven en samen met de begeleider even spelen. Vertel welke spelletjes je kind graag doet en welke woorden troost bieden. Spreken jullie thuis een andere taal, deel dan ook vertrouwde zinnetjes zoals ‘Ik kom terug’.
De mogelijkheden om kennis te maken en rustig op te bouwen verschillen per opvang en gezin. Kun je vanwege je werk geen kortere dagen regelen, bespreek dat dan vooraf. Maak samen een haalbaar plan voor het brengen en het contact daarna.
Vertel samen hoe de dag verloopt
Kies een paar momenten uit het echte dagritme van de opvang: aankomen, spelen, eten en weer opgehaald worden. Je kunt ze met eenvoudige plaatjes laten zien of met speelgoed naspelen. Je kind hoeft niet alle details te onthouden. Het gaat erom samen te vertellen wat er daarna gebeurt.
Zeg alleen ‘Na het middageten haal ik je op’ als je dan ook echt komt. Gebruik een herkenbaar moment uit de dag in plaats van een kloktijd. Vertel het als iemand anders je kind komt halen en laat de opvang weten wanneer het plan verandert. Beloof geen eerder ophaalmoment dan je kunt waarmaken.
Houd het afscheid kort en warm
Neem 's ochtends, als dat lukt, genoeg tijd om niet te hoeven haasten. Begroet eerst de begeleider en zorg dat je kind wordt opgevangen. Doe daarna jullie eigen kleine afscheidsritueel: een knuffel, zwaaien of even de handpalmen tegen elkaar. Wil je kind geen aanraking, kies dan een ander gebaar.
Gebruik een korte, duidelijke zin, bijvoorbeeld: ‘Ik ga nu. Jij blijft bij je begeleider. Na het eten kom ik terug.’ Pas het moment van terugkomen aan jullie plan aan. Ga niet ongemerkt weg zodra je kind speelt, en begin het afscheid niet steeds opnieuw. Geef de begeleider ruimte om je kind verder te ondersteunen.
Wat kun je zeggen als je kind huilt?
‘Je wilt niet dat ik ga. Afscheid nemen is moeilijk.’ Zo kun je het gevoel van je kind erkennen. Benoem daarna de steun die er op dat moment is: ‘Je begeleider blijft bij je. Als je wilt, kunnen jullie samen een boek bekijken.’ Zeg niet dat grote kinderen niet huilen en vergelijk je kind niet met anderen.
Bij een kort afscheid hoort een volwassene die bij je kind blijft en troost biedt. Bespreek met de begeleider wat helpt: een knuffel, dichtbij zitten of een bekend spelletje. Gebruik na je vertrek de afgesproken manier om te horen hoe het gaat. Blijft je kind lang erg overstuur, bekijk dan samen opnieuw wat er die dag nodig is.
Gisteren ging het goed, vandaag is het moeilijk
Een korte nacht, een periode thuis of een andere begeleider kan invloed hebben op de ochtend. Vertel kort wat er anders is en leg uit wie er die dag bij je kind blijft. Opnieuw moeten wennen of meer nabijheid nodig hebben, is geen mislukking.
Heeft je kind specifieke behoeften bij communicatie, bewegen of het verwerken van prikkels, houd daar dan vanaf het begin rekening mee. Bespreek mogelijkheden zoals plaatjes gebruiken, een rustigere plek om binnen te komen of ontvangst door een vertrouwde begeleider.
Maak ook ruimte voor het weerzien
Begroet je kind bij het ophalen, geef een knuffel als het die wil en neem even de tijd voor elkaar. Stel niet meteen allerlei vragen. Laat ruimte voor rust op weg naar huis en luister wanneer je kind wil vertellen. Is het nog aan het spelen, vertel dan wat het kan afmaken voordat jullie vertrekken. Thuis kun je een klein moment vrijhouden om samen te lezen of rustig te spelen.
Kijk bij het wennen verder dan alleen het huilen aan de deur. Kan je kind overdag troost vinden, meespelen en steun zoeken bij de begeleider? Bespreek dit samen. Blijft het moeilijk of wordt het moeilijker, bespreek het plan dan opnieuw. Heeft angst veel invloed op het dagelijks leven van je kind, vraag dan hulp aan een kinderarts of een passende deskundige in kinderontwikkeling of geestelijke gezondheid in jouw omgeving.
